Likedream : cubic school

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมโรงเรียนลูกบาศก์เน่อ

จะเป็นเช่นไร  เืรื่องราวโปรดได้รับชม

เถิดเอย

 

 

----------------------------------------------------------------

 

1 กุมภาพันธ์ 2552

 

ตอนที่ไทยเขียนเปลี่ยนเดือนบนกระดานดำหน้าห้อง

จากวันสุดท้ายของเดือนมกราคม เป็นวันแรกของเดือนกุมภาพันธ์

คนในห้องก็เริ่มพูดคุยกันเรื่องของวันวาเลนไทน์
ที่จริงก็ตั้งแต่การบ้านของครูเคนแล้วล่ะ
โดยเฉพาะลี่ลี่ ที่พยายามเปิดประเด็นกับผมอยู่เรื่อย

 

กุมภาพันธ์ - ฟ้าเคยบอกผมครั้งหนึ่ง ว่าเดือนนี้มีมนต์ขลัง

 

ผมก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน

มันคงมีอะไรบางอย่าง
อาจจะเป็นบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความรักของการตกแต่งสถานที่
เพื่อนๆที่เอาแค่พูดเรื่องความรัก , ในรายการโทรทัศน์และเพลงวิทยุ
(ที่ผมเองก็ไม่ค่อยได้ดูเท่่าไหร่)

ช่วงอาทิตย์กว่าๆที่ผ่านมานี้
มันคงมีอะไรบางอย่างที่ทำให้ฟ้าชวนผมจ๊อกกิ้งกลับหอด้วยกัน

และมันก็คงมีอะไรบางอย่างที่ทำให้ฟ้าชวนผมนั่งรถกลับบ้านด้วย 

 

รถเมล์สายเดิม เวลาเดิมๆ

ที่นั่งบนรถว่างอีกแล้ว ดีจัง

 

อะไรบางอย่างของเดือนกุมภาพันธ์

มนตร์ขลังที่ทำให้ผมถาม ..... ในสิ่งที่ผมคาใจมานาน

 

.

.

.

 

"ทำไมฟ้าถึงชอบดอกไม้แห้งเหรอ"

 

 -------------------------------------------------

 

กุมภาพันธ์ คือเดือนแห่งความรักตามวัฒนธรรมฝรั่ง
(วัํฒนธรรมที่ฉันเห็นดีเห็นงามด้วยอีกหนึ่งสิ่ง)

ทันทีที่สิ้นเดือนมกราคม ทั้งห้องก็ดูเหมือนจะพูดคุยกันแต่ประเด็นเรื่องความรัก

ไม่รู้ว่าฉันไปอ่านมาจากไหน หรือมีใครบอกฉัน
กุมภาพันธ์ ... เดือนนี้มีมนตร์ขลังอะไรบางอย่าง

อะไรบางอย่างเกี่ยวกับตุ๊กตาของครูเอม

อะไรบางอย่างเกี่ยวกับคนสองคน

อะไรบางอย่างที่ทำให้วันนี้ฉันขึ้นรถเมล์กลับบ้าน

อะไรบางอย่างที่ทำให้ฉันชวนภูมินั่งรถกลับบ้านด้วย

 

มันคงเป็นเพราะอะไรบางอย่างนั่นแหละ
อาจจะเป็นเพราะมนตร์ขลังของเดือนกุมภาพันธ์ด้วยกระมัง

 

อะไรบางอย่างที่ทำให้เขาถามฉัน

 

"ทำไมฟ้าถึงชอบดอกไม้แห้งเหรอ"

ประหลาดใจ
แต่ก็อดยิ้มไม่ได้

ฉันตอบภูมิไปเป็นชุด ... ไม่รู้ภูมิจะเข้าใจไหม
ดอกไม้แห้ง... กุหลาบแห้ง

สำหรับฉัน เป็นสัญลักษณ์...ของรักที่เป็นอมตะ

กลับหอ ลงรถ แยกย้ายกันกลับบ้าน

.
.
.
. 

คิดมากน่ะ

 

ฉันหัวเราะเล็กๆ

กระโดดลงเตียง  ตุ๊กตาของครูเอมกระเด้งกระดอน
มีความสุขอย่างไร้เหตุผล....

 

ถึงแม้เหตุผลจะมีอยู่ในใจลึกๆก็เถอะ

 

 -------------------------------------------------

ผมมาตลาดไม่บ่อยนัก
โดยเฉพาะกับดอกไม้ ก็ยิ่งไม่บ่อยเข้าไปใหญ่

ก็จะมีบางครั้ง...เวลาที่ผมมาช่วยแม่ถือของตอนจ่ายตลาด
แล้วต้องซื้อดอกบัวไปบูชาพระบ้างในบางครั้ง

เย็นแล้ว ตลาดซา  ร้านค้าหลายร้านเก็บแผงกลับบ้าน
ยกเว้นร้านนึง ที่คุณยายเจ้าของแผงแกชอบหลับเฝ้าแผงบ่อยๆ

ละครก่อนข่าวในทีวีจอเล็กๆของแกส่งเสียงอู้อี้

ผมได้แต่เดินวนไปวนมาอยู่ใกล้ๆ
ที่จริงผมไม่น่ามาตลาดแถวบ้านเลยแฮะ
คุณแม่ก็ยิ่งชอบมาซื้อดอกไม้ไหว้พระที่ร้านของยายด้วยสิ 

ความคิดว้าวุ่น ผมควรจะทำยังไง

แล้วคุณยายก็ทักผมขึ้นมาก่อนจนได้

"จะเอาอะไรจ๊ะหนุ่ม แล้ววันนี้แม่ไม่มาด้วยเหรอจ๊ะ"
คุณยายยิ้มให้ ... ผมไม่น่ามาที่ตลาดแถวบ้านจริงๆด้วยแฮะ

"ง่า ... "

ละครในจอยังส่งเสียงอื้ออึง  ในหัวผมก็มีอะไรปะปนกันไปหมดเหมือนกัน
ผมจะทำยังไงดี

"จะเอาดอกไหนดีลูก   ดอกบัวถวายพระท่านเหมือนเดิมรึเปล่า "
ยายยังคงพูดต่อตามประสาคนคุ้นกัน

 

....

เอาวะ 

 

"กุหลาบห่อเท่าไหร่ครับยาย"

 

""

"..."

"เนี่ย ที่จริงถ้าจะมาซื้อดอกไม้ ลูกต้องมาแต่เช้านะ ป่านนี้ดอกเหี่ยวหมดแล้ว....."

แกไซร้กุหลาบดอกที่ยังไม่เหี่ยวมากนักออกจากแต่ละช่ออย่างเชื่องช้า

"นี่ก็เดือนกุมภาแล้วเนอะ ....ยายลืมไป ตอนต้นเดือนนี่ดอกยังไม่แพงเท่าไหร่หรอก..."

 

ตอนนี้ผมคิดว่าคงไม่มีอะไรมาบรรยายความอายของผมได้แล้วล่ะ

 

"ยังไม่กลางเดือนเลยนะลูก   จะรีบซื้อไปให้สาวไหน"

"ยาย..... "

"หน้าแดงหมดแล้วพ่อคุณ  อ้ะ ยายไม่แซวละ"

"ง่า  ขอบคุณครับ"

 

กุหลาบดอกโตที่ยังเหลือในสภาพค่อนข้างดี ถูกบรรจงห่อก่อนถูกยื่นมาให้ผม

 

 

 

 

 

" 40 บาทจ้ะ"

 

 

 

หลังจ่ายเงินเสร็จ ผมภาวนาให้ตัวเองสามารถหายตัวกลับบ้านได้ทันที
แ่ต่ในความเป็นจริง  ผมก็ได้แต่รีบเดินให้ถึงบ้านไวๆ
โดยมีเสียงยายแซวส่งท้ายตามหลังมา

 

"เป็นหนุ่มแล้วนะเรา"

 

 

 ... อยากเอาหน้ามุดดินหนี

 

 

โชคดีที่ตอนนี้มืดแล้ว  หวังว่าจะไม่มีใครแถวบ้านสังเกตเห็นผมนะ
เดินๆๆ จนเวลาผ่านไป

และแล้วผมก็มาถึงหน้าบ้านจนได้

ผมเปิดประตูรั้ว  แม่น่าจะทำกับข้าวอย่ในห้องครัวในตอนนี้

แล้วผมก็นึกขึ้นได้ว่า....

 

 

จะเอาเข้าบ้านยังไงล่ะเนี่ย

 

.

.

.

.

fin

 -------------------------------------------

 

สรุปเรื่อง

nanaaa's talk